18 Şubat 2018 Pazar

Dorduncu ay


Sevgili gunluk. Bu satirlari kipirdamamaya calisarak, gunduz uykusunu uyuyan tavsanimin yaninda yaziyorum. Allahiimm insallah parmak sesine uyanmaz.

Harala gurele derken dort ay bitmis ya. Nasil bitmis, nasil gecmis bir garip zaman, gercekten.

Bu ayin basinda bir atak bizi karsiladi. Cok korkuttu cunku uyku duzeni hakkinda bir takim endiselere sebep oldu. Derken birkac gun surdu, gecti. Ha, soyle bir duzen degisikligi oldu; genelde biraz daha erken yatip gece 23.00 sularinda uyanir gibi oluyor. Kamera sayesinde aninda mudahale ile kurtariyoruz durumu.

Bizimki tukurmeye basladi. Agzindan kopukler cikarta cikarta tukuruyor. Bir de ses cikariyor, deli komik.

Gecenlerde asisi vardi. 4. Ay ve rota. Rotadan sonra contayi yakti. Bagirsaklari mi rahatsiz oldu bilmiyorum, birkac gundur mizirdakligi yine ustunde. Yenidoganken katlanamadigi sling ile takiliyoruz bu ara. Yapisik yapisik.

Bebek dedigin tekrari sever, ayni seylerin yapilmasini falan ister ya. Bizimki yenilikci. Bir kere guldugum seye bir daha ne gulcem, az yaratici olun koleler modunda. Katila katila guldugu bir seyi ikinci ucuncu kez yaptigimizda tukurmeye basliyor. Bizimki de lama olacakmis ama...

Donmek favorisi. 2. aydan beri donmek hayatimizdaydi zaten. Artik sikligi artti. Gelisim kitaplari diyor ki, yuz ustu yatarken sirta dogru doner. I ih. Bizimki sirttan yuz usune donuyor, bir daha donemedigi icin sinirleniyor ve bilin bakalim ne yapiyor. Evet, tukuruk! Bir de uykudayken donuyor, kendini de uyandiriyor bazen. Dun ilk kez yuzustu donmus sekilde uyudu. Ellemedim, rahattir belki diye. Ama korkmadim da degil, ya nefessiz kalirsa, ya bir sey olursa diye. Uyku egitimi veren kisiler genelde yuz ustu uyutmayi tercih ediyorlar ama yine de bir kurt dustu icime.

Gunduz hala tavsan uykusu ve hala benimle gotgote uyuyor. Memeden koparabiliyorum Allahtan. Alip yanima yatiriyorum, bazen kolum kafasinin altinda kaliyor, uyanana dek yamuluyorum. Gece bagimsiz uyuyan cocuk gunduz nasil uyuyamiyor, anlam veremiyorum.

Mamayi degistirdik. Yazmis miydim? Kocaman kocaman kati kakalar yapmaya baslamisti, ki bir suredir kabizlik sinyalleri veriyormus ama bem anlayamiyormusum. En sonunda ikinmaktan rengi gercek bir domatesle yarisir hale gelince tamam deyip o mamayla yollari ayirdim. Simdi gunde iki kez tasira tasira s.ciyor kizim. Anasi bok temizlesin, isi ne? Kaka mevzuu onemli yalniz. Olmadi mi buyuk dert. Ha bu arada kilosu da mama degistirince ciddi fark yaratti. Uc ay iskence etmisim bilmeden cocuga. Kendimize de. Ama bilemezdik ki.

Aslinda artik daha eglenceli olmaya basladi. Tek  beklentim azicik daha bagimsiz takilabilmesi. Kendi basina kaldiginda tahammul edemiyor. Cok degil ya 15 dk falan yeter bana. Gerci haksizlik edemem, bazen oluyor. Bazen de mumkun degil, tek basima kalamam anne, diyor.

Oturma denemelerine basladi. Bebek arabasinda kendini diklestiriyor, inanilmaz mutlu oluyor sonra. Sinirlendiginde de kendini atmaya calisiyor. Ha bir de, tukuruyor demis miydim?

Kahkaha atmayi ogrendi ki benim daha cok, daha da cok gormeyi diledigim bir sey bu. Cok guzel bir sey kahkaha tepkisi.

Her seye uzaniyor, uzandigi anda agzini acip yalamaya, isirmaya calisiyor. Bir de son birkac gundur gel gel deyince kollarini uzatiyor.

Insan seviyor. Konuskan insani daha cok seviyor. Bu yuzden ben de biraz anneme, Izmirim'e gidecegim, biraz sevsin, sevilsin cocuk.

Hala ara ara meme mama ortakligina agliyorum. Hala kendimi cok kotu hissediyorum. Hala ondan ozur diliyorum, yetemedigim icin. Ozguvenim parcalandi, yalan degil. Basarisiz, beceriksiz hissediyorum kendimi. Bazen isler ters gitse, sutun yetmedi ya, ondan oldu diyorum kendime. Haksizlik ediyorum evet ama bunu dusunmekten kendimi alamiyorum.

Bu ara uyku ninnisi Gulnihal. Uykuya dalisini kolaylastiriyor.

Bez acilinca cok mutlu, soyunurken cok mutlu, giyinirken icinden canavar cikiyor. Yaz gelse de rahatlasa.

Sokaga bakmayi cok seviyor. Insanlar, arabalar, hareket eden seyler cok ilgisini cekiyor.

Kanguru/ sling tahammulu daha fazla. Bu benim isimi kolaylastiriyor.

Genel olarak guzel geciyor zaman. Bir de 7.30dan once uyanmasa tadindan yenmez.




Itiraf no:3

Cocuk benim cocugum. Benden baska birisinin ona annem diye hitap etmesinden hoslanmiyorum. Ozellikle de kv.'nin. Annem deme. Baska bir sey de!

4 Şubat 2018 Pazar

Murphy, sen misin?


Google.con

Bir klisedir... Anne kisisi ne zaman kendisi icin ufacik bir sey yapmaya karar verse, o zaman bebek bir anda peydah olur.

Hatirliyorum, kuzenler daha bebekken ne zaman anneleri yemek yemeye baslasa ya uyanirlar, ya cisi gelir, illa ki kadincagizin yemegi bok olur, o kalabalikta bile rahat edemezdi.

Bizim kizda da banyo sensoru var. Ne zaman tek basima banyo yapmak istesem ( kiz dogdugundan beri banyolar iki kisilik yapiliyor. Onden kizi yika, babaya ver, geri kalan zamanda miziklamaya baslamadan yikan, hizli hizli hizli...) kizim uyaniyor!

Normal yatis saatinde yatirip guzelce banyo yapayim dedim. Bir hafta once. Her sey yolunda. Uyudu. Ben de bir guzel hazirlandim. Oje falan da surecegim sonrasinda bak, o kadar hazirim. Suya girdim. Nasil mutluyum. Sicak suyun altinda butun kaslarim gevsemis, kismen medite olmusum, kendimden gecmisim... Cart diye kapi acildi. Kocam: "Kiz uyandi." Hayal kirikliginin boylesi! Dustan ciktim, kafada havlu, sinirler tepede, uyut yine piremsesi. Neyse uyudu. Ben de sac kurutmaya calis, dis fircala derken uyuklamaya basladim. Basim hafif islak kaldigi icin de ertesi gun hastalik basladi. Oh, ne guzel.

Dun de, bu kez gunduz vakti. Uyandi, beslendi. Kocam kuzenine goturmek istedi, "Ay buyur, ben de dusa girerim." dedim. Demez olaydim. Gittiklerinden bes dakika sonra mesaj geldi. "Kaka!"

Sonrasinda yine iki kisilik banyo yaptik. Pacalarimizdan kakalar akti. Kadere gel.

Sanirim artik kabullenmeliyim. Yeni banyo arkadasim. Kizim.

2 Şubat 2018 Cuma

Ay bi' atak geldi!

Dun aksam cok sevdigim, 21 aylik kizi olup bir de 12 haftalik hamileligi delilikten sayan ama yine de bagrina basan ( betimlemeye gel, sanirsin Mehmet Rauf yazdi) bir arkadasimla uyku, meme, analik, coluk cocuk uzerine konusuyorduk. Soyle bir diyalog olustu:


Allahim, nasil mutluyum, kiz sekiz bucugu gormeden uyumus, biz de ekönömik olarak g.te giren semsiyeyi kabul edip Digiturk'u kapattirmaya karar verdigimiz icin paketimiz bitmeden son bi film izleyelim demisiz, tipik Turk ailesi kis meyve tabaklarini hazirlamisiz falan...

Ana bi baktik, bebek telsizinden viyuk viyuk ses geliyo. Kiz uyanmis, yetmemis yuz ustu donmus, duzelememis, atarlaniyor. Iyi hadi, olsun falan dedim, yine bi kucaga al pispis yap. Daliyo daliyo uyaniyo, daliyo daliyo uyaniyo. Delircem. Tulum fazla geldi herhalde diye dusundum, cikardim. Yine ayni.

Vay amk, bir keyif yapacaktik bunu bana cok gordun be kizim diye hayiflaniyorum. Bu arada hatun babaya cilvelenip bana camur yapiyo. Niye? Baba onu uyutmaya calismiyor cunku. Hep analar kotu zaten!

Ulen saat oldu mu iki. Gece iki. Uyku duzeni mittesem giden cocumun uykusu bok oldu. Deliriyorum. Agliyorum. Küsüyorum falan. Yetiskin annenin triplere gel. Bir de sirf uyumamak da degil boyle sinameki bir mizirdama da eslik ediyor. Ote yandan yazistigim arkadasima da icimden sovuyorum, nazar degdirdi cocugaaa, kenafirr falan diye. Ne alakasi varsa, yazik.

Geceyi toplasan iki saatlik uyku ile tamamladim. Yenidoganken bile bu kadar degildi iki ne ya, iki ne?!

Bir taraftan da acaba nezle mi gecti (bir haftadir hastayim), mama degistirmek zorunda kaldik ( alerji mi var, bagirsak sorunu mu var) o mu etkiledi diye dusunuyorum.

Sabah oldu, ayni mizirdaklik tam gaz devam. Ikir mikir, niyaak niiyaak... Kocam uc gundur evdeydi. Hastayken back up hizmeti. Diyor ki ise gideyim mi sen soyle? Olm gitme tabii, baksana, sinirden, uykusuzluktan titriyorum, ya hep boyle olursa diye gotun gotun atiyorum, yalniz kalmak ister miyim?

Sen bilirsin, dedim. Baktim, giyinmis, suslenmis. Gitti. Vallaha da gitti. Kalakaldik mi kizceyle.

Sonra annemler geldi. Ben gelir gelmez kizi kardesime verdim. Bir aglamaya basladi, bir korktu... Resmen yabancidan korktu cocuk. Yabistirdim cevabi, kessin atak! 4. ay atagi.

Simdiye dek hic sancili ve bu kadar mizildak gecmemisti bu donemler. Ilk defa zorluyor.

Uyku cok fena. Ne sansliyiz uyuyor falan diye diye al sana sans dedi Lidya bize.

Alllaaaam nolur uzun surmesin, nooooluuurr...

Ha tabii, hastalik da olmasin, aman diyeyim.

Nitekim, birkac gun okaliptusa yapisan koala gibi gezecegiz sanirim...

Belki surda kucuk ve sevimli bir kulakcik vardir, kimbilir... 

27 Ocak 2018 Cumartesi

Uyku ve Ofke

Bu yaziyi uzun zaman once yazmis, yayinlayamamis, arada gel git yapan ruh halimden ne dogru ne yanlis bilememis ve fakat pek cok ananin gectigi yolun boyle oldugunu ve dahi olacagini gormus ancak yine de o hengamede insan olarak beklentilerini hala ve hala koruyan biri olarak duzenliyorum. Bold olmayan yazi karakteri eskiye ait. Bir bebekle ne kadar eskiye ait olabilirse iste...

Lidya sakin bir cocuk. Ciddi manada karsi ciktigi bir sey olmadigi muddetce aglama nobetlerine girmiyor. Uyandiginda aglamiyor, kendi kendine konusmaya baslayip bir sure sonra sikildiginda mikir mikir sesler cikartiyor. Dogdugundan bu yana cok nadir oyle cigrindan cikarcasina bosu bosuna agladigini hatirlarim.

Ama pek cok bebekte oldugu gibi uyku uyumasini beceremiyor. Kendini o kadar cabuk uyandiriyor ki, elleri, sagdan sola donmesi, evin icinde bir yerden gelen cit sesi... Tam dalamadigini dusunuyorum. Cogunlukla gunduz kucagimda birakiyorum ki sadece uyusun, bolunmesin diye. Ki onda bile en cok bir saat deliksiz uyumustur.

Eee, yani?

Belani mi ariyorsun diyorum kendime ama sirf bu uykuya dalmada gucluk yasamasi yuzunden gece uyandirmaya cekiniyorum. Uyandiktan sonrasi party hard cunku.

Daha once sekiz milyon kez falan yazmis olmaliyim, uykum benim cok kiymetlidir. Kimin degil ki? Hafta ici eve misafir gelsin ve gec gitsin, kurtlanirim. Uyku saatim gecikmeye basladi mi ben de ipler kopar. Sabirsizlanmaya baslarim. Simdiye dek bunu sabote eden bir sey olmadigi icin arada olan bir iki seyi tolere edebiliyordum.

Bebeklendikten sonra islerin degisecegini, degismesi gerektigini bilinc duzeyinde kabul ettim. Nitekim cok da sorun yasamadim. Ben daha direncli olurum diye dusunuyordum.

Fakat...

Bazen oyle anlar geliyor ki, tahammul diye bir sey kalmiyor bende. Gece beslenmesi icin kucagima aldigim cocugum bir sure sonra kipir kipir olmaya baslayip uykusunu cesitli sekillerde acinca ve yeniden uykuya dalmasi yuzyillar surunce bende kayis kopuyor. Bazen.

Once kaygi ile basliyor. Zaman ilerledikce bu kaygi siddetleniyor; Uyumadi... Ne zaman uyuyacak? Daldi? Yine kendini uyandirdi! Saat ilerliyor. Iki saat sonra yeniden kalkacagiz... Bir bucuk saat... Bir saat... Uyumazsa nasil buyuyecek...

Iste boyle boyle gerilip yay oluyorum. O kadar ofkeleniyorum ki, kendime sasiyorum. Ve yapacak bir seyim yok. O anda "Of bu da yapilir mi, ne sacma dedigim her seyi yapiyor ya da yapacak kivama geliyorum. Caba harcayip sonunda hala kipir kipir eller ayaklar ile karsilasinca da ofkeleniyorum. Cunku benim de uyumam lazim. Cunku gunduz hic ama hic uyuma firsatim yok. Cunku Lidya gunduz uyumuyor. Bu yuzden gece birkac saat benim kurtaricim.

Derken derken surece alistim. Patlamalarimim cogu da sut ile iliskili olunca ben de artik bu durumu ipe ipe kabullenmeyi ogrenince Lidya'nin gece uykusu standartlari belirginlestikce sakinledim. 

Gunduz uykulari cok dandik ama. Bir yandan okudugum ve benim de dogru oldugunu dusundugum egitim isi var, diger yandan sabrim yok ve kiyamiyorum.  

Iki gun once bir deneyeyim dedim. Uyandiktan birbucuk saat sonra yeniden uyutmaya calistim. Rutinsel seyler yaptim, iste perde kapatma, muzik, bez degistirme, emzirme, pispislama, hafif yamulunca yataga birakma. Cart diye gozleri acildi cocugun. Sonra uzmanciklarin onerisi ile sss-pat yapayim dedim. Ama benim kiz kipirdiyor. Bu insanlar bu uygulamalari nasil yapiyor? Bir kere sirtini donmedi sipa, neresine pat yapacagim? Bir de kalkmaya calisip durdu. Kafayi kaldiriyor, poposunu kaldiriyor,donuyor, kiziyor... Yok, dedim,yapamayacagim bunu ben. Alis kizim sirt,bacak, popo agrilarina. 

Sonra uykusu acildi. Iyi yatakta dur dedim. Durdu. O sirada kuslari kontrol etmeye gittim. Ne yemleri ne sulari kalmis. Sabahtan beri bebek uyutmaya calismakla yipranan sinirlerime fazla geldi bu kadari
 Bogure bogure agladim. Lidya mizirdanmaya basladi. Bir de gectim onun karsisinda agladim. O kipirdandikca daha cok ofkelendim. 10 dakika kadar surmustur sanirim. 

Sonra cok buyuk pismanlik, vicdan azabi, kendini suclamalar... Biz psikodrama calisirken hep ebeveynlerin yukunu tasimaktan ne kadar incindigimiz, yoruldugumuz cikar oyunlarda. Ne zaman ki boyle bir durum olsa kizima yuk veriyormusum gibi hissediyorum. Hakkim yok, kendime cok kiziyorum. 

Onun uykulari ile mucadele etme halim tamamen o gunku ruh halimle dogru orantili. Normal olarak... Bazen sabir gosterebiliyorum bazense cildiracak gibi oluyorum. Olma ama Pinar, lutfen olma...

Uyku galiba saglikli bir bebek icin ailenin karsilastigi ilk challenge. Yemesi var, sendromu var, okulu var, telefonu var, televizyonu var. Her seyin basi da sabirli olmaya bagli. Minicik kalbini kirmak cok korkutuyor beni, sinirlenmem kolay kolay ama gozumun dondugu kontrolsuzlesme anindan son anda dondugum zamanlar oldu. Bu beni korkutuyor. Babam gibi oldugumu dusunuyorum ve ofle yuzunden ne cok uzuldugumu animsayip dur diyorum kendime, dur! 

Ki kizima tesekkur ederim, gunduz yeterli eneriji bulabilmem icin gece uyuyorsun. Hep boyle ol, olur mu kuzucum? Buzme sen o minik dudaklarini ♥️

15 Ocak 2018 Pazartesi

Itiraf no: 2

Evimi bok goturdugune canim oglumun kurkune dokundugumda elime gelen tozlu his ile ikna oldum. Temizlik isine bir care bulmam lazim, yoksa oglan sokak kedisinden hallice olacak.
Neredeyse

Her yerde kar var sarkisindaki gibiyiz. Ama bizde her yerde don var, gomlek var, atlet var, cisli bezler var. Yikayip yikayip utuleyemiyorum resmen. Ulen bir de yikanabilir bez almistim yenidogandan itibaren kullanacaktim. Ve hatta ogrenenanne'cigim kiciyla gulmustu bana. Ben de challenge demistim. Simdi donup bakiyorum kendime; sen once yemek yiyebildigine dua et haniiiimm! Boklu bez yikayacakmis bir de. Hayir, resmen ic savastayim, bir yandan icim acirken ote yandan da oyle bencillesiyorum ki az daha uyku, az daha kendime ait zaman diye, gozum gormuyor hicbir seyi.

Bundan boyle yuz tane falan oldugunu dusunun. Ablanin acisi acimizdir.

Neyse, bir iki haftaya anam geliyo. O cocuk bakar ben de temizlik yaparim. Hadi insallah, fingercross!

12 Ocak 2018 Cuma

Ucuncu ay


Bugun resmi olarak ise geri donme tarihim. Rapor aldim. Is de neymis ki, diyorum. Kusum evdeyken is de neymis?

Bugun resmi olarak uc ayi bitti kizimin. Artik algim "Vay hinisini cok hizli geciyor zaman." seklinde degil. Aksine oldukca yavas akiyor. Gunler ciddi manada rutin. Kiza gunluk rutinler olusturacagim diye kendim rutin oldum. Tracy okuyarak kendime easy yaptim resmen. Kizim mi? O kendine gore takiliyor.
Bu masum bakislarin ardinda neler var tireysii!

Hanfendi tam bir kipirdak. Yataga yatirip uyandiginda aksi yonde buluyorum bazen, lan bunu boyle mi yatirmistim acaba diye tereddute dusuyorum.

Hanfendi iki ayak uzerinde basmaya bayiliyor. Uctu uctu en sevdigi seylerden biri. Kucakta etrafimda dondugumde cok mutlu oluyor. Emerken arada kafayi kaldirip bana bakiyor, dinliyor ve tipik bebek utangacligini yapip kafayi kolumun altina gomuyor. Icime sokasim geliyor. Kucagimda farkli, karsidan bakarken farkli cocuk gibi geliyor bana, kendime guluyorum. Kucagimdaki daha tatli bu arada.

Egimli yatmayi hic hic hic sevmiyor. Govdesi dik olacakmis. Oturur pozisyonda yani. Oturtmuyorum elbette. Fakat gecen gun Izmir'deyken kendi kendine oturur pozisyona gelmis, dik duramamis yana kaymis, oylece duruyordu.

Deliler gibi tukuruyor. Dis mi, erken degil mi? Anlamiyorum da kabarcik var mi yok mu?

Dun ilk kez bebek arabasinda sallanirken uyudu. Biz sok! Ve oyle komik uyudu ki emekli dedeler gibi. Gozunden dusen gozlugu ve gazetesinin bulmaca eki eksik. Oylece durdugu yerde uyudu.

Uykulari hala pek degismedi
 Gunduz yaklasik 45 dklik uykusu var. Gece ise derin ve uzun. Bir yandan buna mutlu olurken ote yandan mama verdigin icin boyle diye vicdanim sizliyor. Mama verilen cocuk cok uyur ya.

Mamayi azaltamadim. Olmadi. Kilo vermeye basladi ve ben de artik savasamiyorum dedim. Cunku gercekten perisan oldum. Mutsuz, meme istemeyen bebegin agzina meme tikistiran, baska hicbir sey yapamayan birine dondum. Ha, emzirme kampi mi; yaptim. Eds mi; yaptim. Denedim mi; denedim. Ama olmadi ya, o sut kizimin kilo almasina yetmedi. Hala saginca dogru duzgun sut cikmiyor. 20 cc falan cikinca, oha benden nasil sut cikti lan, diye boburleniyorum. Yazik ben. Bu icimde hep yara olarak kalacak. Hayattaki en buyuk basarisizligim. Ne yaparsam yapayim yasini hep tutacagim. Psikodrama da calistim bu konuda. Duygum degismiyor.Ama yasamaya da alistim.

Cikardigi sesler cesitlendi. Hareketleri cesitlendi. Latin muzikleri ve eski Turk film muziklerini seviyor. Gerci ben onlarla daha guzel saklabanlik yapiyorum. Bu yuzden olabilir.

Kumas kitabi var. Ona hasta. O hisirdadikca deliriyor,resimlere bakacak diye gozleri sasi oluyor, agzina goturuyor. Hatunun en sevdigi oyuncagi resmen. Anasi elinden telefon dusurmezken bebe kitap seviyor. Afferim kizim.

Yiyecekleri koklatiyorum. Halamin varsayimi kokulari tanirsa yemesi kolaylasir. Kuzenim de ogluna oyle yapmisti, simdi adamin en sevdigi yemek sevket-i bostan. Ay hadi insallah!

Kendisi muhtesem bir ege yemegidir. 

Artik belirli sureler dahilinde biraz birakiyorum kizi. Bahsettigim calismaya katildim Izmir'de. Sabah aglamaktan bir hal oldum. Hanfendinin keyfi yerindeymis. Annem kardesim ve kocam iyi is cikarmislar. Onlari zorlamamis. Bana da cok iyi geldi. Nefes aldim. Egitim aldigim yer ile ev arasi araba ile 10dk uzaklikta degil.  Bu nedenle tolere edebildik. Arkasi da geldi zaten. Dil kursuna gidiyoruz kocamla, babaanne ve dedeyle kaliyor. Onlarda biraz daha zor geciyor,sakin kalmakta zorlaniyorlar, cocuk da panik oluyor sanirim. Zamanla alisacaklar. Umarim.

Ayagini kesfetti. Surekli kici havada. Bez degistirirken ayagi yakaliyor, birakmiyor. Daha agzina goturmeyi akil etmedi ama. O da olur yakinda.

Mimikleri cok tatli. Bebeklerin anlik degisebilen saskinlik, mutluluk, korku, uzuntu arasinda hizlica gecis yapan ifadelerine cok guluyorum. Dudagini buzerken bir anda guluveriyor, ne cabuk unutuyorsun, degil mi? Ne guzel...

Kucagimda uyudugunda neden baska yerde uyumuyor diye yakinirken simdi kucagimda uyuyor bi'tanem diyorum. Cidden duygum cok degisti.

Bebek sanirim kadina kendisini ayricalikli hissettiriyor. Sana bagli, en cok seni benimseyen, bazi seyleri sensiz yapamayan, sende guven bulan, minicik, guzellik bir sey. Bazen korkutuyor ama. Uzuyor da. Ben olmazsam ne olur peki? Illa ki hayatta kalir ama... Amalar cok fazla.

4. Trimester bittigine gore sanirim artik daha hizli buyuyebilirsin kizim.

Ne guzelsin.