30 Mayıs 2017 Salı

Üç bin yıl sonra, 21. Hafta



Bir sürü haftayı hastalıktan dolayı bloga bakamayınca atlamak zorunda kaldım. Kaldığımız haftadan devam edeceğim. Çünkü öksürdüm, öksürdüm ve öksürdüm demekten başka yazacak bir şey gelmiyor aklıma.

 Sevgili enfeksiyon yüzünden çocuum cücük gibi kalmış. Öyle dedi doktor. Bir önceki kontrolde gelişimi ileride gidiyor demişti, şimdi "Yemek mi yemiyorsun?" dedi. "Yoo, yiyorum." dedim. Ama o kadar öksürük, o kadar hastalık sırf bana değil, bebeğe de etki etti tabii ki. "Protein ye." dedi. Çok ciddi bir gerileme yok sanırım ama bir farklılık sezdi.

Kendimi ilk defa kötü hissettim. Duygulanımım pek pembe değil başından beri, biliyorsunuz. Beş ay bitti neredeyse ve ben hala "kadın anam" modunda değilim. Belki de hiç olmayacağım, belki de olmak zorunda değilim. Fakat yapmadığım/yapamadığım/ elimde olmayan sebepler yüzünden kendimden değil de ondan çalıyor olmak azıcık koydu bana. İLK DEFA "Ben ona iyi bakamıyor muyum?" düşüncesi geçti aklımdan. Annelik cinleri geliyor yavaş yavaş, değil mi?

Analıktaki en yüksek mertebe


Bu nedenle artık kilo almam gerekiyor sanırım diye düşünerek tartılarda gram yükselişleri arar oldum. Aslında grip sonrası fark edilebilir düzeyde iştahım arttı. Hala abartmamaya çalışıyorum. Gecenin köründe canın tatlı çekse ne olur, yemene gerek yok, diyorum kendime. Çünkü gecenin köründe canım ceviz çekmiyor, keşkül falan çekiyor. Cevizli keşkül mesela? -Ahh ceviz, ceviz yemeyi unutuyorum!- Bir kiloya yakın kilo aldım. Fiziksel olarak önden bakıldığında eski ben, yandan bakıldığında genel tabir; leblebi yutmuş solucan ben.

Image result for cevizli keşkül
keşkülgalpben

Hamilelikten önce takviye ilaç almak ile ilgili takıntılıydım. "Bir kadın, neye ihtiyacı olduğunu bilmeli ve ona göre beslenme düzeni oluşturmalı. Hamileyse bedelini ödemeli." minvalinde düşünceler içindeydim. Şimdi günlük bir adet pembe b12/folik asit karışımı, bir adet sarı vitaminli demirli bir şeyler içeren bir ilaç ve bir adet de omega 3 içeren balık yağlı takviyem var. Nasıl da yediriyor değil mi söylenenleri? Nasıl da törpülüyor değil mi? Keşke hayat planlarımızdaki gibi olsa ya da keşke bu kadar plan yapıp peşin hükümlü olmasak.

Karnım davul gibi gergin. Özellikle gün sonuna doğru o kadar rahatsız ediyor ki arkaya doğru kaykılmadan rahat oturamıyorum. Açımız 130 derece. Çatlak gözlemedim, çatlak meselesinin genlerle ilgili yani çoğunlukla anneden kıza aktarılan bir şey olduğunu okumuştum. Annemde çatlak falan yok, hatta çok düzgün bir karnı var. Ama mesela anneannemde çok çatlak varmış. Bilemeyeceğim, anneannemin göbeği ile hiç tanışmadım. Daha önce söylemiş olabilirim, annem tahin yağını "Çok faydalı bak, vallahi sürenlerin hiç çatlağı olmuyormuş, yemin olsun." diye överek elime küçük bir kavanoz tutuşturmuştu. Her akşam karnıma onu sürüyorum. Banyo sonrası bebe yağı sürüyorum. Bazen bepanthol sürüyorum. Umarım çatlamam. Olacaksa da sorun değil, beden algımla ilgili sorunum yok, geleni kabul edeceğim. Bir de bunu dert edinemem.

Annemin emzirme sutyeni macerasını anlatmıştım, 75A beden minik memelerime 85C emzirme sutyeni almış bir de "Olur o olur." diye beni ikna etmeye çalışmıştı. Hala memelerde gözle görülür bir büyüme yok. Hani, ne zaman büyüyecek bunlar? Olmayacaksa da fazla ümitlenmeyelim. Çünkü belki ömrümün bir kısmında da olsa içi dolgusuz dantel sutyen giyebilirim umudu taşıyorum.



Bir ara meme uçlarım kurumaya ve çatlamaya başlamıştı. Hatta bir tanesini "Bu ne len?" deyip kopartmıştım da deli canım acımıştı. (O anda gözümün önünden film şeridi gibi potansiyel emzirme maceraları geçti. Bir anlığına canımı teslim ettim.) Bu ara kremlediğimden midir nedir, daha iyi görünüyorlar. Özel krem kullanmam gerekir mi? Lanolinli kremler gibi? Ya da başka alternatifler olabilir mi? Zeytinyağı, tahin yağı karışımı yapıp sürüyorum, iyi mi bildiğimden değil. Ama burada biz, kolumuz kopsa zeytinyağı sürerek yeniden kol çıkartacağımıza inanırız.

Bu hafta sırtım çok ağrımaya başladı. Özellikle ilk uyandığımda o kadar çok ağrıyor ki bir süre açılmasını bekliyorum. Sabah duşa girmeyi sevmem ama dayanamayıp sıcak suyun altında kaldım geçenlerde. Gerçekten egzersiz yapmam gerek. Ama bunu söylerken zaman o kadar çabuk geçiyor ki, henüz hiçbir şey için programım yok.

Doğum eğitimi mi, doğum kitapları mı? Eğitime gitmek istiyorum, hatta bu konuda iyi iş yapan yakın bir arkadaşım da var. Fakat eğitimleri çok pahalı buluyorum. Gözde psikolog olmakla doğum sırasında kendini sakinleştirmek birbirinden farklı şeyler demişti, katılıyorum. Ama karar veremiyorum. Doğum anında onu yanıma çağırmalı mıyım, onu da bilmiyorum. Hastanede neyle karşılaşacağım, onu da bilmiyorum. Yaşadığım ilde öyle yeni dönem doğum prosedürleri yok. Çoğunlukla standart sezaryen doğum yapıyor kadınlar. Yok doğuma baba girsin, yok kordonu sonra kesilsin, yok ten tene temas olsun gibi... Doktora soracağım ama olmuyorsa da zorlamanın bir manası yok diyorum kendime, sürekli birileriyle takışmaktan yoruldum.  Ama sanırım biraz okumaya başlasam bu konuda iyi olacak. Belki okumaya başladıktan sonra zihnim biraz daha durulur.

5 yorum:

  1. Gülben ergen "ne kremler kullandım neler getirttim sağdan soldan yine de çatlak oldu" demişti. Ona olduysa bana da olur olacaksa diye düşünüp hiç bir şey yapmamıştım. Oldu tabi ki bende de :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Valla bir kere bu yola girildiyse bedelini de ödeyeceğiz değil mi? Ay göbeğim, ay kıçım, ay memem diye dertlenmenin bir anlamı yok diye düşünüyorum. Dediğin gibi kimlerin kimlerin olmuyor ki.
      Şu an tek düşüncem hiç kilo almadım ve sonlara doğru bir anda şişersem o zaman olması gerektiğinden fazla olur mu? Ama onu da denemeden bilemeyeceğime göre, koy gitsin diyorum. :)

      Sil
  2. Bu yorum yazar tarafından kaldırıldı.

    YanıtlayınSil
  3. Hastalıklar için geçmiş olsun, umarım daha iyisindir.

    Çatlaklar için; genetik anacım! Çatlak kremi seçmeye harcadığım Zamanı, aldıktan sonra kullanmaya harcamadım askdkfkfk. Çok üşengeçimdir böyle konularda. Halbuki bütün markaları, doğal reçeteleri deli araştırmıştım. Ama yok, benlik olaylar değil. Özenip alırım bi ürünü masaj yaparak 38 dakkada sürün falan talimatını uygulamam. Yağlı güreş pehlivanı gibi 3 saniyede bulayıveririm falan maksimum :)) -gerçi ananede çatlak var demişsin? Belki onun gebeliğe bağlı değil, uzun dönemde sürekli kilo alıp vermeye bağlıdır. Ve ya çok sayıda gebelik? Bilemedim.

    Memeler için; hamilelikte olmadıysa da süt verirken Sibel Can kıvamına gelecek askdklf. O zaman da napayım öyle memeyi! :)))

    Doğum kursları; uzunca süreler gitmeye gerek görmüyorum. Olursa seminer-workshop şeklinde 1 seans bile alsan yetiyor son aylarda. Netten, kitaplardan falan filan okuyup videolar izleyip kendini hazırlayabilirsin bence. Benim 2 doğum da sezo. Bu konuda deneyimim malesef yok ama normal doğum yapan arkadaşlarım yok öyle bi dünya, doğumhanede bildiğin herşeyi unutuyorsun diolla :) ebeler doktorlar zaten tecrübeli onların yönlendirmeleriyle takılıyomuşsun -ama tek verebileceğim tavsiye: ebe ve doktor seçimini çok içine sinerek yapman olur. Güvendiğin, yanında iyi hissettiğin bir uzman olsun mutlaka. İletişiminzde; birbirinizin beklentilerini anlamada sıkıntılar varsa yol yakınken değiştir. Çünkü bu iş tıbbi bilgi kadar duygusal bağ kurma-moral-motivasyon işi.

    Son olarak doğum: epidural sezo da olsa vajinal doğum da olsa koca mutlaka yanında olsun, o an sadece ikinize özel olsun <3 ana, bacı, kuziş, kanki, teyze falan bence gerek yok. Tıstıstıs.
    Benim deneyimler bunlar. Herkesin şeyi kendine şey tabi :D

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim.
      Valla banyodan sonra veya aklıma geldiğinde yağlı güreş pehlivanı yöntemi ile ben de bi bulanıyorum, gerisini çok da şaapmamak lazım diye düşünüyorum.

      Doğuma koca isterse girer değilse de başka kimseyi istemem yanımda, gerek yok. Bazılarında kayınvalide falan da niyetleniyormuş. Düşünsene, kayın-valide-doğum :S Ebe bir arkadaşım var. İzmir'den Aydın'a gelmesi için ikna edebilirsem bir o var listede. Geri kalanla uğraşamam. Hatta belki koca bile. Zor işler bunlar, her seferinde "Nedeeeenn yumurtlamıyorum, üstüne yatmıyorum." diye evziniyorum resmen.

      Sil